foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Jesteś tutaj:

AN-124-100 Rusłan w Łodzi

W dniu 8 lutego 2017 roku na naszym lotnisku wylądował AN-124 Rusłan. Jest to znaczącym wydarzeniem ponieważ An-124 jest największym samolotem jaki dotychczas gościł na Lublinku. Przyleciał on do WZL nr 1 po śmigłowiec Mi-24 dla Senegalu. Przybliżamy zatem szczegóły o śmigłowcach i samolocie. Więcej zdjęć zamieściliśmy w galerii.

 Mi-24 (oznaczenie NATO Hind) – ciężki śmigłowiec bojowy opracowany w ZSRR pod koniec lat 60-tych ubiegłego wieku przez biuro konstrukcyjne Michaiła Mila, produkowany w zakładach lotniczych w Arseniewie i Rostowie. Wzorując się na amerykańskich doświadczeniach z wojny w Wietnamie, sztabowcy armii ZSRR postanowili początkowo, wzorem Amerykanów, uzbroić użytkowane do tej pory śmigłowce Mi-2, Mi-4 i Mi-8 w broń strzelecką, bombową i rakietową. Jednak poczynione kroki nie do końca spełniły oczekiwania wojskowych, co zaowocowało zleceniem śmigłowcowym biurom konstrukcyjnym opracowanie od podstaw nowego uzbrojonego śmigłowca bojowego, który mógłby na współczesnym polu walki być groźnym przeciwnikiem dla wozów bojowych i czołgów użytych w konflikcie zbrojnym przez wrogą armię. Biuro konstrukcyjne OKB. M. Mila opracowało nowy śmigłowiec na bazie koncepcji transportowego Mi-8 z trzyosobową załogą oraz przedziałem desantowym dla ośmiu żołnierzy. Prototyp śmigłowca został oblatany we wrześniu 1969 roku. Od tego momentu śmigłowiec wszedł do produkcji seryjnej, w trakcie, której był wielokrotnie poddawany modernizacji.

Śmigłowce z rodziny Mi-24/Mi-35 używane są do dzisiaj przez ponad 50 państw. Ponadto w oparciu o ten śmigłowiec na przełomie XX i XXI wieku powstały dalekie modernizacje oznaczone jako: Mi-35M i Mi-24 Super Hind. Według danych z roku 2013 na całym świecie w użyciu znajdowało się aż 987 śmigłowców rodziny Mi-24/35.

Załogę śmigłowca stanowią: pilot/dowódca załogi, drugi pilot/operator uzbrojenia oraz technik pokładowy. Zespół napędowy składa się z dwóch silników turbinowych TW3-117 różnych wersji. Prędkość maksymalna śmigłowca: 335 km/h, a przelotowa: 270 km/h. Pułap dynamiczny: 4500 – 5000 metrów.

Uzbrojenie: stanowisko strzeleckie z ruchomym wkm JakB-12.7 kal. 12,7 mm; rakiety kierowane: 4× ppk 9M17P Skorpion-P, rakiety niekierowane: zasobniki UB-32A-24 z 32 npr S-5 kal. 57 mm lub zasobniki B-8W-20 z 20 npr S-8 kal. 80 mm; podwieszane zasobniki strzeleckie: zasobniki UPK-23-250 z działkiem GSz-23L kal. 23 mm; 4× bomby o masie 50, 100 lub 250 kg.

W lotnictwie Wojsk Lądowych RP śmigłowiec używany jest do chwili obecnej w dwóch wersjach: Mi-24D od 1978 roku, początkowo w 37. PŚT w Leźnicy Wlk. (klucz śmigłowców szturmowych), poźniej w 49. PŚB w Pruszczu Gdańskim oraz Mi-24W od 1986 roku w 56. PŚB w Inowrocławiu.

Mi-24W nr takt. 6W-HCA, to jeden z trzech ex-śmigłowców używanych przez lotnictwo Słowacji, który przeszedł remont w WZL Nr-1 S.A. w Łodzi dla lotnictwa Senegalu.

 

 

An-124 „Rusłan” (kod NATO “Condor”) to strategiczny ciężki samolot transportowy zaprojektowany w drugiej połowie lat 70-tych ubiegłego wieku w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa na zamówienie strategicznego lotnictwa transportowego wojsk ZSRR. OKB O. Antonowa ma swoją siedzibę w stolicy Ukrainy – Kijowie, będącej do 1991 roku, do rozpadu Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, stolicą Ukraińskiej SRR. An-124 „Rusłan” został oblatany 26 grudnia 1982 roku i prawie od razu wdrożony do produkcji seryjnej. Podczas oficjalnej, światowej prezentacji na salonie Le Bourget w Paryżu w maju 1985 roku An-124 „Rusłan” był największym samolotem transportowym świata produkowanym seryjnie, odbierając jednocześnie palmę pierwszeństwa amerykańskiemu C-5 „Galaxy” firmy Lockheed.

An-124 „Rusłan” jest napędzany czterema silnikami odrzutowymi w układzie górnopłata. Załoga składająca się z sześciu osób pracuje w hermetyzowanej kabinie, za którą znajduje się kabina socjalna, przeznaczona do wypoczynku i snu załogi zamiennej. W dalszej części górnego pokładu, przewidziano również hermetyzowaną kabinę dla ekipy obsługi ładowni lub do przewozu 88 osób. W nowszych wersjach, np. An-124-100, kabina planowana jest dla czteroosobowej załogi. 

Duża, częściowo hermetyzowana ładownia, ma wymiary 36,5 × 6,4 × 4,4 m (dł. x szer. x wys.) i kubaturę 1160 m³. Wrota ładowni znajdują się w hydraulicznie unoszonej sekcji dziobowej oraz w części ogonowej kadłuba. Komora ładunkowa wyposażona w dwie suwnice o łącznej nośności 20 000 kg. Podwozie 24 kołowe, chowane do kadłuba, w układzie trójpodporowym: podwozie główne składa się dwóch zespołów po pięć dwukołowych goleni po obu stronach kadłuba, podwozie przednie z dwóch dwukołowych goleni. Dzięki niezwykle solidnej konstrukcji podwozia samolot może lądować na lotniskach o słabej infrastrukturze i na nieprzygotowanych, bądź nieutwardzonych pasach lub na zmrożonym śniegu. Specyficzna konstrukcja przedniego podwozia z podwójną golenią umożliwia jego częściowe wciągnięcie, co powoduje pochylenie całego kadłuba do przodu i załadunek np. pojazdów, mogących wjeżdżać do ładowni wprost z płyty lotniska, bez użycia dodatkowych ramp i podnośników.

Samolot był produkowany w dwóch zakładach: Aviant w Kijowie (w latach 1982-2003) oraz Aviastar w Uljanowsku w Rosji (w latach 1984-2004). W 2009 roku, na rosyjskich targach lotniczych MAKS w Moskwie, rosyjskie ministerstwo obrony miało podać, według agencji RIA Novosti, że zapadły decyzje dotyczące wznowienia produkcji. 10 grudnia 2009, ówczesny prezydent Rosji, Dmitrij Miedwiediew podjął decyzję o transakcji dotyczącej dostaw 20 sztuk An-124 do roku 2020 dla sił powietrznych Federacji Rosyjskiej. Największy cywilny użytkownik An-124 (10 sztuk), linie lotnicze Volga-Dniepr Airlines, czarterowy przewoźnik cargo, wyraziły zainteresowanie nabyciem od 20 do 40 nowych egzemplarzy w latach 2011-2020.

An-124 „Rusłan” jest posiadaczem kilku rekordów:

  • Osiągnięcie pułapu 10 750 m z ładunkiem 171 219 kg
  • Przelot bez międzylądowania na trasie 20 150 km w ciągu 25,5 godziny
  • 1993 rok – najcięższy pojedynczy ładunek: ważący 135,2 t wraz ze stelażem transportowym generator Siemensa (sam generator 124 t). Rekord pobity dopiero 11 sierpnia 2009 przez następcę „Rusłana” An-225 „Mrija” będącą jego rozwinięciem.

An-124-100 „Rusłan” nr fab. 9773054359139 nr seryjny 07-06 został wyprodukowany w 1994 roku i zarejestrowany jako RA-82073 w liniach lotniczych Rossiya - Russian Airlines. W sierpniu 1999 roku samolot zmienił właściciela, którym zostały linie Antonov Airlines (Antonov Design Bureau), w których lata do chwili obecnej na znakach UR-82073. Załogę samolotu stanowi: 2 pilotów, nawigator, radiotelegrafista, inżynier pokładowy, inżynier-elektryk, technik urządzeń desantowych.

Dane techniczne samolotu:

Napęd: 4 x dwuprzepływowe, silniki odrzutowe Łotariew D-18T o ciągu 4 × 229,75 kN (4 × 23 430 kG).

Wymiary: rozpiętość – 73,3 m

                  długość     – 69, 1m

                  wysokość  – 21,08 m

                  powierzchnia nośna – 628 m2

Masa własna: – 175 ton

Masa startowa: – 392 tony

Prędkość maksymalna: – 850 km/h

Prędkość przelotowa: – 750 km/h

Pułap: – 12000 m

Pułap praktyczny: – 9500 m

Zasięg: – 16090 km

Długotrwałość lotu: – 20 godzin

Foto: A. Amerski i A. Wrona